Chembe za Wivu 4: Mapenzi Yaliyoandikwa Kwenye Nyota

Asubuhi ilikuwa ya baridi kali chuoni, lakini jua lilijaribu kuchomoza na kuleta joto kidogo. Amina alikuwa amevaa jeans na fulana yake ya kawaida, lakini John alipomuona, alihisi kama anamwona kwa mara ya kwanza. Kulikuwa na kitu tofauti, kitu kilichomvutia zaidi ya hapo awali. Macho yao yalikutana kwa sekunde chache zilizohisi kama milele, tabasamu ndogo likacheza kwenye midomo yao kabla ya kuangalia pembeni kwa aibu.

Siku hiyo, Amina alimwona John akiongea kwa furaha na msichana mwingine karibu na maktaba. Moyo wake ulimdunda kwa kasi isiyo ya kawaida, na tabasamu lake lilitoweka taratibu. Hakujua kwa nini alihisi hivyo, lakini alihisi kama kuna kitu kimepungua ndani yake. Alijaribu kujifanya kuwa hakujali, lakini mawazo yake yalitawaliwa na picha ya John na yule msichana.

Asha alimwendea Amina na kumchokoza, "Usiniambie mtu yule wa maktaba sasa ndiyo anakupa ule uso wa mdomo unayojaribu kuficha." Amina alijaribu kucheka, lakini sauti yake ilisikika ya kulazimishwa. Alijua Asha alikuwa sahihi, lakini hakutaka kukubali.

Wakati huohuo, Rashid alimwambia John, "Kama unaona mtu anakuathiri hivi, basi hiyo siyo urafiki, hiyo ni moto unatafuta kulipuka." John alifikiria maneno ya Rashid. Alijua alikuwa akimpenda Amina zaidi ya rafiki, lakini alikuwa anaogopa kukubali hisia zake.

Amina alijiambia, "Kwanini ninajisikia hivi? Huyu ni rafiki yangu tu. Lakini... ninatamani ningekuwa mimi ninayeongea naye sasa. Hapana, hii haiwezekani!"

John alifikiria, "Sijawahi kuhisi hivi kwa mtu yeyote. Amina ni wa kipekee. Lakini vipi kama yeye hanisikii vile? Siwezi kuharibu urafiki wetu."

Siku iliyofuata, walikutana tena kwenye bustani ya chuo. Ilikuwa kama majaliwa, kana kwamba ulimwengu ulikuwa umeshikilia pumzi ukisubiri. Walikaa kimya kwa muda, wakisikiliza ndege wakiimba na upepo ukivuma kupitia majani ya miti.

"Nina ndoto ya kuwa mwandishi," Amina alisema ghafla, akivunja ukimya. "Lakini ninaogopa kushindwa."

"Siamini," John alijibu. "Una kipaji kikubwa. Usiache hofu ikuzuie." Waliongea kwa masaa mengi, wakishirikishana ndoto zao, hofu zao, na siri zao za ndani kabisa. Wakati Amina alipokuwa akimpa John kitabu alichokuwa amekihitaji, mikono yao iligusana kwa sekunde mbili zaidi ya kawaida. Dunia ilisimama. Kulikuwa na umeme kati yao, hisia ambayo haikuweza kukanushwa.

Siku moja, John alimwambia Amina, "Sijui kwa nini lakini nataka kukujua zaidi." Amina alitabasamu, moyo wake ukidunda kwa kasi. Alikuwa anahisi vivyo hivyo.

Amina alijisemea kimoyomoyo, "Nimeanza kumuhisi na hiyo inanipa hofu na furaha kwa wakati mmoja." Hisia zao zilikuwa zimeanza kuwa nzito na rasmi, na hakuna kilichoweza kuzuia safari ya mioyo yao iliyoanza.

Na katika ukimya huo, ahadi isiyotamkwa ilining'inia hewani, ahadi ya mwanzo mpya ambao ungeweza kubadilisha kila kitu.